ترجمه فولادوند - سوره صافات
 

به نام خداوند رحمتگر مهربان

سوگند به صف بستگان كه صفى [با شكوه] بسته ‏اند«1»    

و به زجركنندگان كه به سختى زجر مى‏كنند«2»      

و به تلاوت ‏كنندگان [آيات الهى]«3»   

كه قطعا معبود شما يگانه است«4» 

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است و پروردگار خاورها«5»

ما آسمان اين دنيا را به زيور اختران آراستيم«6»      

و [آن را] از هر شيطان سركشى نگاه داشتيم«7»   

[به طورى كه] نمى‏توانند به انبوه [فرشتگان] عال م بالا گوش فرا دهند و از هر سوى پرتاب مى‏شوند«8»    

با شدت به دور رانده مى‏شوند و برايشان عذابى دايم است«9»     

مگر كسى كه [از سخن بالاييان] يكباره استراق سمع كند كه شهابى شكافنده از پى او مى‏تازد«10»       

پس [از كافران] بپرس آيا ايشان [از نظر] آفرينش سخت‏ترند يا كسانى كه [در آسمانها] خلق كرديم ما آنان را از گلى چسبنده پديد آورديم«11»    

بلكه عجب مى‏دارى و [آنها] ريشخند مى‏كنند«12»  

و چون پند داده شوند عبرت نمى‏گيرند«13»  

و چون آيتى ببينند به ريشخند مى‏پردازند«14»       

و مى‏گويند اين جز سحرى آشكار نيست«15»

آيا چون مرديم و خاك و استخوانهاى [خرد] گرديديم آيا راستى برانگيخته مى‏شويم«16»     

و همين طور پدران اوليه ما«17»      

بگو آرى در حالى كه شما خواريد«18»       

و آن تنها يك فرياد است و بس و بناگاه آنان به تماشا خيزند«19»     

و مى‏گويند اى واى بر ما اين است روز جزا«20»      

اين است همان روز داورى كه آن را تكذيب مى‏كرديد«21»    

كسانى را كه ستم كرده‏اند با همرديفانشان و آنچه غير از خدا مى‏پرستيده‏اند«22»  

گرد آوريد و به سوى راه جهنم رهبرى‏شان كنيد«23» 

و بازداشتشان نماييد كه آنها مسؤولند«24»  

شما را چه شده است كه همديگر را يارى نمى‏كنيد«25»    

[نه] بلكه امروز آنان از در تسليم درآمدگانند«26»     

و بعضى روى به بعضى ديگر مى‏آورند [و] از يكديگر مى‏پرسند«27»  

[و] مى‏گويند شما [ظاهرا] از در راستى با ما درمى‏آمديد [و خود را حق به جانب مى‏نموديد]«28»

[متهمان] مى‏گويند [نه] بلكه با ايمان نبوديد«29»    

و ما را بر شما هيچ تسلطى نبود بلكه خودتان سركش بوديد«30»   

پس فرمان پروردگارمان بر ما سزاوار آمد ما واقعا بايد [عذاب را] بچشيم«31»  

و شما را گمراه كرديم زيرا خودمان گمراه بوديم«32» 

پس در حقيقت آنان در آن روز در عذاب شريك يكديگرند«33»  

[آرى] ما با مجرمان چنين رفتار مى‏كنيم«34» 

چرا كه آنان بودند كه وقتى به ايشان گفته مى‏شد خدايى جز خداى يگانه نيست تكبر مى‏ورزيدند«35»      

و مى‏گفتند آيا ما براى شاعرى ديوانه دست از خدايانمان برداريم«36»

ولى نه [او] حقيقت را آورده و فرستادگان را تصديق كرده است«37» 

در واقع شما عذاب پر درد را خواهيد چشيد«38»      

و جز آنچه مى‏كرديد جزا نمى‏يابيد«39»      

مگر بندگان پاكدل خدا«40»  

آنان روزى معين خواهند داشت«41» 

[انواع] ميوه‏ها و آنان مورد احترام خواهند بود«42»   

در باغهاى پر نعمت«43»     

بر سريرها در برابر همديگر [مى‏نشينند]«44»

با جامى از باده ناب پيرامونشان به گردش درمى‏آيند«45»    

[باده‏اى] سخت‏سپيد كه نوشندگان را لذتى [خاص] مى‏دهد«46»   

نه در آن فساد عقل است و نه ايشان از آن به بدمستى [و فرسودگى] مى‏افتند«47»       

و نزدشان [دلبرانى] فروهشته‏نگاه و فراخ‏ديده باشند«48»    

[از شدت سپيدى] گويى تخم شتر مرغ [زير پ ر ]ند«49»    

پس برخى‏شان به برخى روى نموده و از همديگر پرس‏وجو مى‏كنند«50»     

گوينده‏اى از آنان مى‏گويد راستى من [در دنيا] همنشينى داشتم«51»       

[كه به من] مى‏گفت آيا واقعا تو از باوردارندگانى«52»        

آيا وقتى مرديم و خاك و [مشتى] استخوان شديم آيا واقعا جزا مى‏يابيم«53»

[مؤمن] مى‏پرسد آيا شما اطلاع داريد [كجاست]«54»       

پس اطلاع حاصل مى‏كند و او را در ميان آتش مى‏بيند«55»  

[و] مى‏گويد به خدا سوگند چيزى نمانده بود كه تو مرا به هلاكت اندازى«56»

و اگر رحمت پروردگارم نبود هرآينه من [نيز] از احضارشدگان بودم«57»

[و از روى شوق مى‏گويد] آيا ديگر روى مرگ نمى‏بينيم«58»  

جز همان مرگ نخستين خود و ما هرگز عذاب نخواهيم شد«59»     

راستى كه اين همان كاميابى بزرگ است«60»      

براى چنين [پاداشى] بايد كوشندگان بكوشند«61»  

آيا از نظر پذيرايى اين بهتر است‏يا درخت زقوم«62»   

در حقيقت ما آن را براى ستمگران [مايه آزمايش و] عذابى گردانيديم«63»   

آن درختى است كه از قعر آتش سوزان مى‏رويد«64»

ميوه‏اش گويى چون كله‏هاى شياطين است«65»    

پس [دوزخيان] حتما از آن مى‏خورند و شكمها را از آن پر مى‏كنند«66»       

سپس ايشان را بر سر آن آميغى از آب جوشان است«67»  

آنگاه بازگشتشان بى‏گمان به سوى دوزخ است«68» 

آنها پدران خود را گمراه يافتند«69»   

پس ايشان به دنبال آنها مى‏شتابند«70»     

و قطعا پيش از آنها بيشتر پيشينيان به گمراهى افتادند«71» 

و حال آنكه مسلما در ميانشان هشداردهندگانى فرستاديم«72»     

پس ببين فرجام هشدارداده‏شدگان چگونه بود«73»  

به استثناى بندگان پاكدل خدا«74»   

و نوح ما را ندا داد و چه نيك اجابت‏كننده بوديم«75»  

و او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم«76»

و [تنها] نسل او را باقى گذاشتيم«77»      

و در ميان آيندگان [آوازه نيك] او را بر جاى گذاشتيم«78»     

درود بر نوح در ميان جهانيان«79»     

ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‏دهيم«80»

به راستى او از بندگان مؤمن ما بود«81»     

سپس ديگران را غرق كرديم«82»    

و بى‏گمان ابراهيم از پيروان اوست«83»      

آنگاه كه با دلى پاك به [پيشگاه] پروردگارش آمد«84»

چون به پدر[خوانده] و قوم خود گفت چه مى‏پرستيد«85»    

آيا غير از آنها به دروغ خدايانى [ديگر] مى‏خواهيد«86»       

پس گمانتان به پروردگار جهانها چيست«87»  
پس نظرى به ستارگان افكند«88»    

و گفت من كسالت دارم«89»

پس پشت‏كنان از او روى برتافتند«90»

تا نهانى به سوى خدايانشان رفت و [به ريشخند] گفت آيا غذا نمى‏خوريد«91»      

شما را چه شده كه سخن نمى‏گوييد«92»  

پس با دست راست بر سر آنها زدن گرفت«93»      
تا دوان دوان سوى او روى‏آور شدند«94»     

[ابراهيم] گفت آيا آنچه را مى‏تراشيد مى‏پرستيد«95»       

با اينكه خدا شما و آنچه را كه برمى‏سازيد آفريده است«96» 

گفتند برايش [كوره]خانه‏اى بسازيد و در آتشش بيندازيد«97» 

پس خواستند به از نيرنگى زنند و[لى] ما آنان را پست گردانيديم«98»

و [ابراهيم] گفت من به سوى پروردگارم رهسپارم زودا كه مرا راه نمايد«99» 

اى پروردگار من مرا [فرزندى] از شايستگان بخش «100»     

پس او را به پسرى بردبار مژده داديم «101» 

و وقتى با او به جايگاه سعى رسيد گفت اى پسرك من من در خواب [چنين] مى‏بينم كه تو را س ر مى‏برم پس ببين چه به نظرت مى‏آيد گفت اى پدر من آنچه را مامورى بكن ان شاء الله مرا از شكيبايان خواهى يافت «102»

پس وقتى هر دو تن دردادند [و همديگر را بدرود گفتند] و [پسر] را به پيشانى بر خاك افكند «103»

او را ندا داديم كه اى ابراهيم «104» 

رؤيا[ى خود] را حقيقت بخشيدى ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‏دهيم «105»       

راستى كه اين همان آزمايش آشكار بود «106»      

و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانيديم «107»     

و در [ميان] آيندگان براى او [آوازه نيك] به جاى گذاشتيم «108»     

درود بر ابراهيم «109»       

نيكوكاران را چنين پاداش مى‏دهيم «110»   

در حقيقت او از بندگان با ايمان ما بود «111» 

و او را به اسحاق كه پيامبرى از [جمله] شايستگان است مژده داديم «112»

و به او و به اسحاق بركت داديم و از نسل آن دو برخى نيكوكار و [برخى] آشكارا به خود ستمكار بودند «113»

و در حقيقت بر موسى و هارون منت نهاديم«114»   

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ رهانيديم «115»  

و آنان را يارى داديم تا ايشان غالب آمدند «116»     

و آن دو را كتاب روشن داديم «117»  

و هر دو را به راه راست هدايت كرديم «118»


و براى آن دو در [ميان] آيندگان [نام نيك] به جاى گذاشتيم «119»   

درود بر موسى و هارون «120»      

ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‏دهيم «121» 

زيرا آن دو از بندگان با ايمان ما بودند «122»  

و به راستى الياس از فرستادگان [ما] بود «123»    

چون به قوم خود گفت آيا پروا نمى‏داريد «124»      

آيا بعل را مى‏پرستيد و بهترين آفرينندگان را وامى‏گذاريد «125»       

[يعنى] خدا را كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست «126»     

پس او را دروغگو شمردند و قطعا آنها [در آتش] احضار خواهند شد «127»   

مگر بندگان پاكدين خدا «128»       

و براى او در [ميان] آيندگان [آوازه نيك] به جاى گذاشتيم «129»     

درود بر پيروان الياس «130»  

ما نيكوكاران را اين گونه پاداش مى‏دهيم «131»     

زيرا او از بندگان با ايمان ما بود «132»

و در حقيقت لوط از زمره فرستادگان بود «133»      

آنگاه كه او و همه كسانش را رهانيديم «134»       

جز پيرزنى كه در ميان باقى‏ماندگان [و خاكسترشدگان] بود «135»   

سپس ديگران را هلاك كرديم «136» 

و در حقيقت‏شما بر آنان صبحگاهان «137»   

و شامگاهان مى‏گذريد آيا به فكر فرو نمى‏رويد «138»

و در حقيقت‏يونس از زمره فرستادگان بود «139»     

آنگاه كه به سوى كشتى پر بگريخت «140» 

پس [سرنشينان] با هم قرعه انداختند و [يونس] از باختگان شد «141»      

[او را به دريا افكندند] و عنبرماهى او را بلعيد در حالى كه او نكوهشگر خويش بود «142»    

و اگر او از زمره تسبيح‏كنندگان نبود «143»   

قطعا تا روزى كه برانگيخته مى‏شوند در شكم آن [ماهى] مى‏ماند «144»   

پس او را در حالى كه ناخوش بود به زمين خشكى افكنديم «145»   

و بر بالاى [سر] او درختى از [نوع] كدوبن رويانيديم «146»   

و او را به سوى يكصدهزار [نفر از ساكنان نينوا] يا بيشتر روانه كرديم «147» 

پس ايمان آوردند و تا چندى برخوردارشان كرديم «148»      

پس از مشركان جويا شو آيا پروردگارت را دختران و آنان را پسران است «149»       

يا فرشتگان را مادينه آفريديم و آنان شاهد بودند «150»      

هش‏دار كه اينان از دروغ پردازى خود قطعا خواهند گفت «151»      

خدا فرزند آورده در حالى كه آنها قطعا دروغگويانند «152»

آيا [خدا] دختران را بر پسران برگزيده است «153»   

شما را چه شده چگونه داورى مى‏كنيد «154»      

آيا سر پند گرفتن نداريد «155»               
يا دليلى آشكار [در دست] داريد «156»      

پس اگر راست مى‏گوييد كتابتان را بياوريد «157»     

و ميان خدا و جن‏ها پيوندى انگاشتند و حال آنكه جنيان نيك دانسته‏اند كه [براى حساب پس‏دادن] خودشان احضار خواهند شد «158»  

خدا منزه است از آنچه در وصف مى‏آورند «159»     

به استثناى بندگان پاكدل خدا «160»

در حقيقت‏شما و آنچه [كه شما آن را] مى‏پرستيد «161»   

بر ضد او گمراه‏گر نيستيد «162»     

مگر كسى را كه به دوزخ رفتنى است «163»

و هيچ يك از ما [فرشتگان] نيست مگر [اينكه] براى او [مقام و] مرتبه‏اى معين است «164» 

و در حقيقت ماييم كه [براى انجام فرمان خدا] صف بسته‏ايم «165» 

و ماييم كه خود تسبيح‏گويانيم «166»

و [مشركان] به تاكيد مى‏گفتند «167»       

اگر پند [نامه‏ا]ى از پيشينيان نزد ما بود «168»       

قطعا از بندگان خالص خدا مى‏شديم «169» 

ولى [وقتى قرآن آمد] به آن كافر شدند و زودا كه بدانند «170»      

و قطعا فرمان ما در باره بندگان فرستاده ما از پيش [چنين] رفته است «171» 

كه آنان [بر دشمنان خودشان] حتما پيروز خواهند شد «172»

و سپاه ما هرآينه غالب‏آيندگانند «173»       

پس تا مدتى [معين] از آنان روى برتاب «174»

و آنان را بنگر كه خواهند ديد «175»  

آيا عذاب ما را شتابزده خواستارند «176»    

[پس هشدارداده‏شدگان را] آنگاه كه عذاب به خانه آنان فرود آيد چه بد صبحگاهى است «177»     

و از ايشان تا مدتى [معين] روى برتاب «178»

و بنگر كه خواهند ديد «179»

منزه است پروردگار تو پروردگار شكوهمند از آنچه وصف مى‏كنند «180»      

و درود بر فرستادگان «181»  

و ستايش ويژه خدا پروردگار جهانهاست «182»


این وب سای بخشی از پورتال اینترنتی انهار میباشد. جهت استفاده از سایر امکانات این پورتال میتوانید از لینک های زیر استفاده نمائید:
انهار بانک احادیث انهار توضیح المسائل مراجع استفتائات مراجع رساله آموزشی مراجع درباره انهار زندگینامه تالیفات عربی تالیفات فارسی گالری تصاویر تماس با ما جمادی الثانی رجب شعبان رمضان شوال ذی القعده ذی الحجة محرم صفر ربیع الثانی ربیع الاول جمادی الاول نماز بعثت محرم اعتکاف مولود کعبه ماه مبارک رمضان امام سجاد علیه السلام امام حسن علیه السلام حضرت علی اکبر علیه السلام میلاد امام حسین علیه السلام میلاد حضرت مهدی علیه السلام حضرت ابالفضل العباس علیه السلام ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها پاسخ به احکام شرعی مشاوره از طریق اینترنت استخاره از طریق اینترنت تماس با ما قرآن (متن، ترجمه،فضیلت، تلاوت) مفاتیح الجنان کتابخانه الکترونیکی گنجینه صوتی پیوندها طراحی سایت هاستینگ ایران، ویندوز و لینوکس