ترجمه آیت الله العظمی مکارم شیرازی - سوره روم
 

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

الم (۱)

رومیان مغلوب شدند! (۲)

(و این شكست) در سرزمین نزدیكى رخ داد; اما آنان پس از (این) مغلوبیت بزودى غلبه خواهند كرد... (۳)

در چند سال همه كارها از آن خداست; چه قبل و چه بعد (از این شكست و پیروزى); و در آن روز، مؤمنان (بخاطر پیروزى دیگرى) خوشحال خواهند شد... (۴)

به سبب یارى خداوند; و او هر كس را بخواهد یارى مى‏دهد; و او صاحب قدرت و رحیم است! (۵)

این وعده‏اى است كه خدا كرده; و خداوند هرگز از وعده‏اش تخلف نمى‏كند; ولى بیشتر مردم نمى‏دانند! (۶)

آنها فقط ظاهرى از زندگى دنیا را مى‏دانند، و از آخرت (و پایان كار) غافلند! (۷)

آیا آنان با خود نیندیشیدند كه خداوند، آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است جز بحق و براى زمان معینى نیافریده است؟! ولى بسیارى از مردم (رستاخیز و) لقاى پروردگارشان را منكرند! (۸)

آیا در زمین گردش نكردند تا ببینند عاقبت كسانى كه قبل از آنان بودند چگونه بود؟! آنها نیرومندتر از اینان بودند، و زمین را (براى زراعت و آبادى)بیش از اینان دگرگون ساختند و آباد كردند، و پیامبرانشان با دلایل روشن به‏سراغشان آمدند (اما آنها انكار كردند و كیفر خود را دیدند); خداوند هرگز به آنان ستم نكرد، آنها به خودشان ستم مى‏كردند! (۹)

سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند به جایى رسید كه آیات خدا را تكذیب كردند و آن را به مسخره گرفتند! (۱۰)

خداوند آفرینش را آغاز مى‏كند، سپس آن را بازمى‏گرداند، سپس شما را بسوى او باز مى‏گردانند! (۱۱)

آن روز كه قیامت برپا مى‏شود، مجرمان در نومیدى و غم و اندوه فرو مى‏روند! (۱۲)

و براى آنان شفیعانى از معبودانشان نخواهد بود، و نسبت به معبودهایى كه آنها را همتاى خدا قرار داده بودند كافر مى‏شوند! (۱۳)

آن روز كه قیامت برپا مى‏گردد، (مردم) از هم جدا مى‏شوند; (۱۴)

اما آنان كه ایمان آورده و اعمال صالح انجام دادند، در باغى از بهشت شاد و مسرور خواهند بود. (۱۵)

و اما آنان كه به آیات ما و لقاى آخرت كافر شدند، در عذاب الهى احضار مى‏شوند. (۱۶)

منزه است خداوند به هنگامى كه شام مى‏كنید و صبح مى‏كنید; (۱۷)

و حمد و ستایش مخصوص اوست در آسمان و زمین، و به هنگام عصر و هنگامى كه ظهر مى‏كنید. (۱۸)

او زنده را از مرده بیرون مى‏آورد، و مرده رااز زنده، و زمین را پس از مردنش حیات مى‏بخشد، و به همین گونه روز قیامت (از گورها) بیرون آورده مى‏شوید! (۱۹)

از نشانه‏هاى او این است كه شما را از خاك آفرید، سپس بناگاه انسانهایى شدید و در روى زمین گسترش یافتید! (۲۰)

و از نشانه‏هاى او اینكه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفرید تا در كنار آنان آرامش یابید، و در میانتان مودت و رحمت قرار داد; در این نشانه‏هایى است براى گروهى كه تفكر مى‏كنند! (۲۱)

و از آیات او آفرینش آسمانها و زمین، و تفاوت زبانها و رنگهاى شماست; در این نشانه‏هایى است براى عالمان! (۲۲)

و از نشانه‏هاى او خواب شما در شب و روز است و تلاش و كوششتان براى بهره‏گیرى از فضل پروردگار (و تامین معاش); در این امور نشانه‏هایى است براى آنان كه گوش شنوا دارند! (۲۳)

و از آیات او این است كه برق و رعد را به شما نشان مى‏دهد كه هم مایه ترس و هم امید است (ترس از صاعقه، و امید به نزول باران)، و از آسمان آبى فرو مى‏فرستد كه زمین را بعد از مردنش بوسیله آن زنده مى‏كند; در این نشانه‏هایى است براى جمعیتى كه مى‏اندیشند! (۲۴)

و از آیات او این است كه آسمان و زمین به فرمان او برپاست; سپس هنگامى كه شما را (در قیامت) از زمین فراخواند، ناگهان همه خارج مى‏شوید (و در صحنه محشر حضور مى‏یابید)! (۲۵)

و از آن اوست تمام كسانى كه در آسمانها و زمین‏اند و همگى در برابر او خاضع و مطیع‏اند! (۲۶)

او كسى است كه آفرینش را آغاز مى‏كند، سپس آن را بازمى‏گرداند، و این كار براى او آسانتر مى‏باشد; و براى اوست توصیف برتر در آسمانها و زمین; و اوست توانمند و حكیم! (۲۷)

خداوند مثالى از خودتان، براى شما زده است: آیا (اگر مملوك و برده‏اى داشته باشید)، این برده‏هاى شما هرگز در روزیهایى كه به شما داده‏ایم شریك شما مى‏باشند; آنچنان كه هر دو مساوى بوده و از تصرف مستقل و بدون اجازه آنان بیم داشته باشید، آن گونه كه در مورد شركاى آزاد خود بیم دارید؟! اینچنین آیات خود را براى كسانى كه تعقل مى‏كنند شرح مى‏دهیم. (۲۸)

ولى ظالمان بدون علم و آگاهى، از هوى و هوسهاى خود پیروى كردند! پس چه كسى مى‏تواند آنان را كه خدا گمراه كرده است هدایت كند؟! و براى آنها هیچ یاورى نخواهد بود! (۲۹)

پس روى خود را متوجه آیین خالص پروردگار كن! این فطرتى است كه خداوند،انسانها را بر آن آفریده; دگرگونى در آفرینش الهى نیست; این است آیین استوار; ولى اكثر مردم نمى‏دانند! (۳۰)

این باید در حالى باشد كه شما بسوى او بازگشت مى‏كنید و از (مخالفت فرمان) او بپرهیزید، نماز را برپا دارید و از مشركان نباشید... (۳۱)

از كسانى كه دین خود را پراكنده ساختند و به دسته‏ها و گروه‏ها تقسیم شدند! و (عجب اینكه) هر گروهى به آنچه نزد آنهاست (دلبسته و) خوشحالند! (۳۲)

هنگامى كه رنج و زیانى به مردم برسد، پروردگار خود را مى‏خوانند و توبه‏كنان بسوى او بازمى‏گردند; اما همین كه رحمتى از خودش به آنان بچشاند، بناگاه گروهى از آنان نسبت به پروردگارشان مشرك مى‏شوند. (۳۳)

(بگذار) نعمتهایى را كه ما به آنها داده‏ایم كفران كنند! و (از نعمتهاى زودگذر دنیا هر چه مى‏توانید) بهره گیرید; اما بزودى خواهید دانست (كه نتیجه كفران و كامجوییهاى بى حساب شما چه بوده است)! (۳۴)

آیا ما دلیل محكمى بر آنان فرستادیم كه از شركشان سخن مى‏گوید (و آن را موجه مى‏شمارد)؟ ! (۳۵)

و هنگامى كه رحمتى به مردم بچشانیم، از آن خوشحال مى‏شوند; و هرگاه رنج و مصیبتى بخاطر اعمالى كه انجام داده‏اند به آنان رسد، ناگهان مایوس مى‏شوند! (۳۶)

آیا ندیدند كه خداوند روزى را براى هر كس بخواهد گسترده یا تنگ مى‏سازد؟!در این نشانه‏هایى است براى گروهى كه ایمان مى‏آورند. (۳۷)

پس حق نزدیكان و مسكینان و در راه‏ماندگان را ادا كن! این براى آنها كه رضاى خدا را مى‏طلبند بهتر است، و چنین كسانى رستگارانند. (۳۸)

آنچه بعنوان ربا مى‏پردازید تا در اموال مردم فزونى یابد، نزد خدا فزونى نخواهد یافت; و آنچه را بعنوان زكات مى‏پردازید و تنها رضاى خدا را مى‏طلبید (مایه بركت است; و) كسانى كه چنین مى‏كنند داراى پاداش مضاعفند. (۳۹)

خداوند همان كسى است كه شما را آفرید، سپس روزى داد، بعد مى‏میراند، سپس زنده مى‏كند; آیا هیچ یك از همتایانى كه براى خدا قرار داده‏اید چیزى از این كارها را مى‏توانند انجام دهند؟! او منزه و برتر است از آنچه همتاى او قرار مى‏دهند. (۴۰)

فساد، در خشكى و دریا بخاطر كارهایى كه مردم انجام داده‏اند آشكار شده است; خدا مى‏خواهد نتیجه بعضى از اعمالشان را به آنان بچشاند، شاید (بسوى حق)بازگردند! (۴۱)

بگو: «در زمین سیر كنید و بنگرید عاقبت كسانى كه قبل از شما بودند چگونه بود؟ بیشتر آنها مشرك بودند! (۴۲)

روى خود را بسوى آیین مستقیم و پایدار بدار، پیش از آنكه روزى فرا رسد كه هیچ كس نمى‏تواند آن را از خدا بازگرداند; در آن روز مردم به گروه‏هایى تقسیم مى‏شوند: (۴۳)

هر كس كافر شود، كفرش بر زیان خود اوست; و آنها كه كار شایسته انجام دهند، به سود خودشان آماده مى‏سازند. (۴۴)

این براى آن است كه خداوند كسانى را كه ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند، از فضلش پاداش دهد; او كافران را دوست نمى‏دارد! (۴۵)

و از آیات (عظمت) خدا این است كه بادها را بعنوان بشارتگرانى مى‏فرستد تا شما را از رحمتش بچشاند (و سیراب كند) و كشتیها بفرمانش حركت كنند و از فضل او بهره گیرید; شاید شكرگزارى كنید. (۴۶)

و پیش از تو پیامبرانى را بسوى قومشان فرستادیم; آنها با دلایل روشن به سراغ قوم خود رفتند، ولى (هنگامى كه اندرزها سودى نداد) از مجرمان انتقام گرفتیم (و مؤمنان را یارى كردیم); و یارى مؤمنان، همواره حقى است بر عهده ما! (۴۷)

خداوند همان كسى است كه بادها را مى‏فرستد تا ابرهایى را به حركت در آورند، سپس آنها را در پهنه آسمان آن گونه كه بخواهد مى‏گستراند و متراكم مى‏سازد; در این هنگام دانه‏هاى باران را مى‏بینى كه از لا به لاى آن خارج مى‏شود،هنگامى كه این (باران حیاتبخش) را به هر كس از بندگانش كه بخواهد مى‏رساند، ناگهان خوشحال مى‏شوند... (۴۸)

و قطعا پیش از آنكه بر آنان نازل شود مایوس بودند! (۴۹)

به آثار رحمت الهى بنگر كه چگونه زمین را بعد از مردنش زنده مى‏كند; چنین كسى (كه زمین مرده را زنده كرد) زنده‏كننده مردگان (در قیامت) است; و او بر همه چیز تواناست! (۵۰)

و اگر ما بادى بفرستیم (داغ و سوزان)، و بر اثر آن زراعت و باغ خود را زرد و پژمرده ببینند، (مایوس شده و) پس از آن راه كفران پیش مى‏گیرند! (۵۱)

تو نمى‏توانى صداى خود را به گوش مردگان برسانى، و نه سخنت را به گوش كران هنگامى كه روى برگردانند و دور شوند! (۵۲)

و (نیز) نمى‏توانى نابینایان را از گمراهیشان هدایت كنى; تو تنها سخنت را به گوش كسانى مى‏رسانى كه ایمان به آیات ما مى‏آورند و در برابر حق تسلیمند! (۵۳)

خدا همان كسى است كه شما را آفرید در حالى كه ضعیف بودید; سپس بعد از ناتوانى ، قوت بخشید و باز بعد از قوت، ضعف و پیرى قرار داد; او هر چه بخواهد مى‏آفریند، و دانا و تواناست. (۵۴)

و روزى كه قیامت برپا شود، مجرمان سوگند یاد مى‏كنند كه جز ساعتى (در عالم برزخ) درنگ نكردند! اینچنین از درك حقیقت بازگردانده مى‏شوند. (۵۵)

ولى كسانى كه علم و ایمان به آنان داده شده مى‏گویند: «شما بفرمان خدا تا روز قیامت (در عالم برزخ) درنگ كردید، و اكنون روز رستاخیز است، اما شما نمى‏دانستید!» (۵۶)

آن روز عذرخواهى ظالمان سودى به حالشان ندارد، و توبه آنان پذیرفته نمى‏شود. (۵۷)

ما براى مردم در این قرآن از هر گونه مثال و مطلبى بیان كردیم; و اگر آیه‏اى براى آنان بیاورى، كافران مى‏گویند: «شما اهل باطلید (و اینها سحر و جادو است)(۵۸)

این گونه خداوند بر دلهاى آنان كه آگاهى ندارند مهر مى‏نهد! (۵۹)

اكنون كه چنین است صبر پیشه كن كه وعده خدا حق است; و هرگز كسانى كه ایمان ندارند تو را خشمگین نسازند (و از راه خود منحرف نكنند)! (۶۰)


این وب سای بخشی از پورتال اینترنتی انهار میباشد. جهت استفاده از سایر امکانات این پورتال میتوانید از لینک های زیر استفاده نمائید:
انهار بانک احادیث انهار توضیح المسائل مراجع استفتائات مراجع رساله آموزشی مراجع درباره انهار زندگینامه تالیفات عربی تالیفات فارسی گالری تصاویر تماس با ما جمادی الثانی رجب شعبان رمضان شوال ذی القعده ذی الحجة محرم صفر ربیع الثانی ربیع الاول جمادی الاول نماز بعثت محرم اعتکاف مولود کعبه ماه مبارک رمضان امام سجاد علیه السلام امام حسن علیه السلام حضرت علی اکبر علیه السلام میلاد امام حسین علیه السلام میلاد حضرت مهدی علیه السلام حضرت ابالفضل العباس علیه السلام ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها پاسخ به احکام شرعی مشاوره از طریق اینترنت استخاره از طریق اینترنت تماس با ما قرآن (متن، ترجمه،فضیلت، تلاوت) مفاتیح الجنان کتابخانه الکترونیکی گنجینه صوتی پیوندها طراحی سایت هاستینگ ایران، ویندوز و لینوکس