ترجمه آیت الله العظمی مکارم شیرازی - سوره سجده
 

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

الم (۱)

این كتابى است كه از سوى پروردگار جهانیان نازل شده، و شك و تردیدى در آن نیست! (۲)

ولى آنان مى‏گویند: «(محمد) آن را بدروغ به خدا بسته است‏»، اما این سخن حقى است از سوى پروردگارت تا گروهى را انذار كنى كه پیش از تو هیچ انذاركننده‏اى براى آنان نیامده است، شاید (پند گیرند و) هدایت شوند! (۳)

خداوند كسى است كه آسمانها و زمین و آنچه را میان این دو است در شش روز ( شش دوران) آفرید، سپس بر عرش (قدرت) قرار گرفت; هیچ سرپرست و شفاعت كننده‏اى براى شما جز او نیست; آیا متذكر نمى‏شوید؟! (۴)

امور این جهان را از آسمان به سوى زمین تدبیر مى‏كند; سپس در روزى كه مقدار آن هزار سال از سالهایى است كه شما مى‏شمرید بسوى او بالا مى‏رود (و دنیا پایان مى‏یابد). (۵)

او خداوندى است كه از پنهان و آشكار با خبر است، و شكست‏ناپذیر و مهربان است! (۶)

او همان كسى است كه هر چه را آفرید نیكو آفرید; و آفرینش انسان را از گل آغاز كرد; (۷)

سپس نسل او را از عصاره‏اى از آب ناچیز و بى‏قدر آفرید. (۸)

سپس (اندام) او را موزون ساخت و از روح خویش در وى دمید; و براى شما گوش و چشمها و دلها قرار داد; اما كمتر شكر نعمتهاى او را بجا مى‏آورید! (۹)

آنها گفتند: «آیا هنگامى كه ما (مردیم و) در زمین گم شدیم، آفرینش تازه‏اى خواهیم یافت؟! س‏ذللّه ولى آنان لقاى پروردگارشان را انكار مى‏كنند (و مى‏خواهند با انكار معاد، آزادانه به هوسرانى خویش ادامه دهند). (۱۰)

بگو: «فرشته مرگ كه بر شما مامور شده، (روح) شما را مى‏گیرد; سپس شما را بسوى پروردگارتان بازمى‏گردانند.» (۱۱)

و اگر ببینى مجرمان را هنگامى كه در پیشگاه پروردگارشان سر به زیر افكنده، مى‏گویند: س‏خ‏للّهپروردگارا! آنچه وعده كرده بودى دیدیم و شنیدیم; ما را بازگردان تا كار شایسته‏اى انجام دهیم; ما (به قیامت) یقین داریم(۱۲)

و اگر مى‏خواستیم به هر انسانى هدایت لازمش را (از روى اجبار بدهیم) مى‏دادیم; ولى (من آنها را آزاد گذارده‏ام و) سخن و وعده‏ام حق است كه دوزخ را (از افراد بى‏ایمان و گنهكار) از جن و انس همگى پر كنم! (۱۳)

(و به آنها مى‏گویم:) بچشید (عذاب جهنم را)! بخاطر اینكه دیدار امروزتان را فراموش كردید، ما نیز شما را فراموش كردیم; و بچشید عذاب جاودان را به خاطر اعمالى كه انجام مى‏دادید! (۱۴)

تنها كسانى كه به آیات ما ایمان مى‏آورند كه هر وقت این آیات به آنان یادآورى شود به سجده مى‏افتند و تسبیح و حمد پروردگارشان را بجا مى‏آورند، و تكبر نمى‏كنند. (۱۵)

پهلوهایشان از بسترها در دل شب دور مى‏شود (و بپا مى‏خیزند و رو به درگاه خدا مى آورند) و پروردگار خود را با بیم و امید مى‏خوانند، و از آنچه به آنان روزى داده‏ایم انفاق مى‏كنند! (۱۶)

هیچ كس نمى‏داند چه پاداشهاى مهمى كه مایه روشنى چشمهاست براى آنها نهفته شده، این پاداش كارهائى است كه انجام مى‏دادند! (۱۷)

آیا كسى كه باایمان باشد همچون كسى است كه فاسق است؟! نه، هرگز این دو برابر نیستند. (۱۸)

اما كسانى كه ایمان آوردند و كارهاى شایسته انجام دادند، باغهاى بهشت جاویدان از آن آنها خواهد بود، این وسیله پذیرایى (خداوند) از آنهاست به پاداش آنچه انجام مى‏دادند. (۱۹)

و اما كسانى كه فاسق شدند (و از اطاعت خدا سرباز زدند)، جایگاه همیشگى آنها آتش است; هر زمان بخواهند از آن خارج شوند، آنها را به آن بازمى‏گردانند و به آنان گفته د: «بچشید عذاب آتشى را كه انكار مى‏كردید(۲۰)

به آنان از عذاب نزدیك (عذاب این دنیا) پیش از عذاب بزرگ (آخرت) مى‏چشانیم، شاید بازگردند! (۲۱)

چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه آیات پروردگارش به او یادآورى شده و او از آن اعراض كرده است؟! مسلما ما از مجرمان انتقام خواهیم گرفت! (۲۲)

ما به موسى كتاب آسمانى دادیم; و شك نداشته باش كه او آیات الهى را دریافت داشت; و ما آن را وسیله هدایت بنى اسرائیل قرار دادیم! (۲۳)

و از آنان امامان (و پیشوایانى) قرار دادیم كه به فرمان ما (مردم را) هدایت مى‏كردند; چون شكیبایى نمودند، و به آیات ما یقین داشتند. (۲۴)

البته پروردگار تو میان آنان روز قیامت در آنچه اختلاف داشتند داورى مى‏كند (و هر كس را به سزاى اعمالش مى‏رساند)! (۲۵)

آیا براى هدایت آنها همین كافى نیست كه افراد زیادى را كه در قرن پیش از آنان زندگى داشتند هلاك كردیم؟! اینها در مساكن (ویران شده) آنان راه مى‏روند; در این آیاتى است (از قدرت خداوند و مجازات دردناك مجرمان); آیا نمى‏شنوند؟! (۲۶)

آیا ندیدند كه ما آب را بسوى زمینهاى خشك مى‏رانیم و بوسیله آن زراعتهایى مى‏رویانیم كه هم چهارپایانشان از آن مى‏خورند و هم خودشان تغذیه مى‏كنند; آیا نمى بینند؟! (۲۷)

آنان مى‏گویند: «اگر راست‏مى‏گویید، این پیروزى شما كى خواهد بود؟!» (۲۸)

بگو: «روز پیروزى، ایمان آوردن، سودى به حال كافران نخواهد داشت; و به آنها هیچ مهلت داده نمى‏شود!» (۲۹)

حال كه چنین است، از آنها روى بگردان و منتظر باش; آنها نیز منتظرند! (تو منتظر رحمت خدا و آنها هم منتظر عذاب او!) (۳۰)


این وب سای بخشی از پورتال اینترنتی انهار میباشد. جهت استفاده از سایر امکانات این پورتال میتوانید از لینک های زیر استفاده نمائید:
انهار بانک احادیث انهار توضیح المسائل مراجع استفتائات مراجع رساله آموزشی مراجع درباره انهار زندگینامه تالیفات عربی تالیفات فارسی گالری تصاویر تماس با ما جمادی الثانی رجب شعبان رمضان شوال ذی القعده ذی الحجة محرم صفر ربیع الثانی ربیع الاول جمادی الاول نماز بعثت محرم اعتکاف مولود کعبه ماه مبارک رمضان امام سجاد علیه السلام امام حسن علیه السلام حضرت علی اکبر علیه السلام میلاد امام حسین علیه السلام میلاد حضرت مهدی علیه السلام حضرت ابالفضل العباس علیه السلام ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها پاسخ به احکام شرعی مشاوره از طریق اینترنت استخاره از طریق اینترنت تماس با ما قرآن (متن، ترجمه،فضیلت، تلاوت) مفاتیح الجنان کتابخانه الکترونیکی گنجینه صوتی پیوندها طراحی سایت هاستینگ ایران، ویندوز و لینوکس