ترجمه آیت الله العظمی مکارم شیرازی - سوره انبياء
 

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

حساب مردم به آنان نزدیك شده، در حالى كه در غفلتند و روى گردانند! (1)

هیچ یادآورى تازه‏اى از طرف پروردگارشان براى آنها نمى‏آید، مگر آنكه با بازى (و شوخى) به آن گوش مى‏دهند! (2)

این در حالى است كه دلهایشان در لهو و بى‏خبرى فرو رفته است! و ستمگران پنهانى نجوا كردند (و گفتند): «آیا جز این است كه او بشرى همانند شماست؟! آیا به سراغ سحر مى‏روید، با اینكه (چشم دارید و) مى‏بینید؟! (3)

(پیامبر) گفت: «پروردگارم همه سخنان را، چه در آسمان باشد و چه در زمین، مى‏داند; و او شنوا و داناست!» (4)

آنها گفتند: «(آنچه محمد (ص) آورده وحى نیست;) بلكه خوابهایى آشفته است! اصلا آن را بدروغ به خدا بسته; نه، بلكه او یك شاعر است! (اگر راست مى‏گوید) باید معجزه‏اى براى ما بیاورد; همان گونه كه پیامبران پیشین (با معجزات) فرستاده شدند!» (5)

تمام آبادیهایى كه پیش از اینها هلاك كردیم (تقاضاى معجزات گوناگون كردند،و خواسته آنان عملى شد، ولى) هرگز ایمان نیاوردند; آیا اینها ایمان مى‏آورند؟! (۶)

ما پیش از تو، جز مردانى كه به آنان وحى مى‏كردیم، نفرستادیم! (همه انسان‏بودند، و از جنس بشر!) اگر نمى‏دانید، از آگاهان بپرسید. (7)

آنان را پیكرهایى كه غذا نخورند قرار ندادیم! عمر جاویدان هم نداشتند! (8)

سپس وعده‏اى را كه به آنان داده بودیم، وفا كردیم! آنها و هر كس را كه مى‏خواستیم (از چنگ دشمنانشان) نجات دادیم; و مسرفان را هلاك نمودیم! (9)

ما بر شما كتابى نازل كردیم كه وسیله تذكر (و بیدارى) شما در آن است! آیا نمى‏فهمید؟! (10)

چه بسیار آبادیهاى ستمگرى را در هم شكستیم; و بعد از آنها، قوم دیگرى روى كار آوردیم! (11)

هنگامى كه عذاب ما را احساس كردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند! (12)

(گفتیم:) فرار نكنید; و به زندگى پر ناز و نعمت، و به مسكنهاى پر زرق و برقتان بازگردید! شاید (سائلان بیایند و) از شما تقاضا كنند (شما هم آنان را محروم بازگردانید)! (13)

گفتند: «اى واى بر ما! به یقین ما ستمگر بودیم!» (14)

و همچنان این سخن را تكرار مى‏كردند، تا آنها را درو كرده و خاموش ساختیم! (15)

ما آسمان و زمین، و آنچه را در میان آنهاست از روى بازى نیافریدیم! (1۶)

(بفرض محال) اگر مى‏خواستیم سرگرمى انتخاب كنیم، چیزى متناسب خود انتخاب‏مى‏كردیم! (17)

بلكه ما حق را بر سر باطل مى‏كوبیم تا آن را هلاك سازد; و این گونه، باطل محو و نابود مى‏شود! اما واى بر شما از توصیفى كه (درباره خدا و هدف آفرینش)مى‏كنید! (18)

از آن اوست آنان كه در آسمانها و زمینند! و آنها كه نزد اویند ( فرشتگان) هیچ گاه از عبادتش استكبار نمى‏ورزند، و هرگز خسته نمى‏شوند. (19)

(تمام) شب و روز را تسبیح مى‏گویند; و سست نمى‏گردند. (20)

آیا آنها خدایانى از زمین برگزیدند كه (خلق مى‏كنند و) منتشر مى‏سازند؟! (21)

اگر در آسمان و زمین، جز «الله‏» خدایان دیگرى بود، فاسد مى‏شدند (و نظام جهان به هم مى‏خورد)! منزه است خداوند پروردگار عرش، از توصیفى كه آنها مى‏كنند! (22)

هیچ كس نمى‏تواند بر كار او خرده بگیرد; ولى در كارهاى آنها، جاى سوال و ایراد است! (23)

آیا آنها معبودانى جز خدا برگزیدند؟! بگو: «دلیلتان را بیاورید! این سخن كسانى است كه با من هستند، و سخن كسانى ( پیامبرانى) است كه پیش از من بودند!» اما بیشتر آنها حق را نمى‏دانند; و به همین دلیل (از آن) روى گردانند. (24)

ما پیش از تو هیچ پیامبرى را نفرستادیم مگر اینكه به او وحى كردیم كه: «معبودى جز من نیست; پس تنها مرا پرستش كنید.» (25)

آنها گفتند: «خداوند رحمان فرزندى براى خود انتخاب كرده است‏»! او منزه است (از این عیب و نقص); آنها ( فرشتگان) بندگان شایسته اویند. (2۶)

هرگز در سخن بر او پیشى نمى‏گیرند; و (پیوسته) به فرمان او عمل مى‏كنند. (27)

او اعمال امروز و آینده و اعمال گذشته آنها را مى‏داند; و آنها جز براى كسى كه خدا راضى (به شفاعت براى او) است شفاعت نمى‏كنند; و از ترس او بیمناكند. (28)

و هر كس از آنها بگوید: «من جز خدا، معبودى دیگرم‏»، كیفر او را جهنم مى‏دهیم! و ستمگران را این گونه كیفر خواهیم داد. (29)

آیا كافران ندیدند كه آسمانها و زمین به هم پیوسته بودند، و ما آنها را از یكدیگر باز كردیم; و هر چیز زنده‏اى را از آب قرار دادیم؟! آیا ایمان نمى‏آورند؟! (30)

و در زمین، كوه‏هاى ثابت و پابرجایى قرار دادیم، مبادا آنها را بلرزاند! و در آن، دره‏ها و راه‏هایى قرار دادیم تا هدایت شوند! (31)

و آسمان را سقف محفوظى قرار دادیم; ولى آنها از آیات آن روى‏گردانند. (32)

پیش از تو (نیز) براى هیچ انسانى جاودانگى قرار ندادیم; (وانگهى آنها كه انتظار مرگ تو را مى‏كشند،) آیا اگر تو بمیرى، آنان جاوید خواهند بود؟! (34)

هر انسانى طعم مرگ را مى‏چشد! و شما را با بدیها و خوبیها آزمایش مى‏كنیم; و سرانجام بسوى ما بازگردانده مى‏شوید! (35)

هنگامى كه كافران تو را مى‏بینند، كارى جز استهزا كردن تو ندارند; (و مى‏گویند:) آیا این همان كسى است كه سخن از خدایان شما مى‏گوید؟! در حالى كه خودشان ذكر خداوند رحمان را انكار مى‏كنند. (3۶)

(آرى،) انسان از عجله آفریده شده; ولى عجله نكنید; بزودى آیاتم را به شما نشان خواهم داد! (37)

آنها مى‏گویند: «اگر راست میگویید، این وعده (قیامت) كى فرا مى‏رسد؟!» (38)

ولى اگر كافران مى‏دانستند زمانى كه (فرا مى‏رسد) نمى‏توانند شعله‏هاى آتش را از صورت و از پشتهاى خود دور كنند، و هیچ كس آنان را یارى نمى‏كند (این قدر درباره قیامت شتاب نمى‏كردند)! (39)

(آرى، این مجازات الهى) بطور ناگهانى به سراغشان مى‏آید و مبهوتشان مى‏كند; آنچنان كه توانایى دفع آن را ندارند، و به آنها مهلت داده نمى‏شود! (40)

(اگر تو را استهزا كنند نگران نباش،) پیامبران پیش از تو را (نیز) استهزا كردند; اما سرانجام، آنچه را استهزا مى‏كردند دامان مسخره‏كنندگان را گرفت (و مجازات الهى آنها را در هم كوبید)! (41)

بگو: «چه كسى شما را در شب و روز از (مجازات) خداوند بخشنده نگاه مى‏دارد؟!» ولى آنان از یاد پروردگارشان روى‏گردانند! (42)

آیا آنها خدایانى دارند كه مى‏توانند در برابر ما از آنان دفاع كنند؟! (این خدایان ساختگى، حتى) نمى‏توانند خودشان را یارى دهند (تا چه رسد به دیگران); و نه از ناحیه ما با نیرویى یارى مى‏شوند! (43)

ما آنها و پدرانشان را (از نعمتها) بهره‏مند ساختیم، تا آنجا كه عمر طولانى پیدا كردند (و مایه غرور و طغیانشان شد); آیا نمى‏بینند كه ما پیوسته به سراغ زمین آمده، و از آن (و اهلش) مى‏كاهیم؟! آیا آنها غالبند (یا ما)؟! (44)

بگو: «من تنها بوسیله وحى شما را انذار مى‏كنم!» ولى آنها كه گوشهایشان كر است، هنگامى كه انذار مى‏شوند، سخنان را نمى‏شنوند! (45)

اگر كمترین عذاب پروردگارت به آنان برسد، فریادشان بلند مى‏شود كه: «اى واى بر ما! ما همگى ستمگر بودیم!» (4۶)

ما ترازوهاى عدل را در روز قیامت برپا مى‏كنیم; پس به هیچ كس كمترین ستمى نمى‏شود; و اگر بمقدار سنگینى یك دانه خردل (كار نیك و بدى) باشد، ما آن را حاضر مى‏كنیم; و كافى است كه ما حساب‏كننده باشیم! (47)

ما به موسى و هارون، «فرقان‏» ( وسیله جدا كردن حق از باطل) و نور، و آنچه مایه یادآورى براى پرهیزگاران است، دادیم. (48)

همانان كه از پروردگارشان در نهان مى‏ترسند، و از قیامت بیم دارند! (49)

و این (قرآن) ذكر مباركى است كه (بر شما) نازل كردیم; آیا شما آن را انكار مى‏كنید؟! (50)

ما وسیله رشد ابراهیم را از قبل به او دادیم; و از (شایستگى) او آگاه بودیم... (51)

آن هنگام كه به پدرش (آزر) و قوم او گفت: «این مجسمه‏هاى بى‏روح چیست كه شما همواره آنها را پرستش مى‏كنید؟!» (52)

گفتند: «ما پدران خود را دیدیم كه آنها را عبادت مى‏كنند(53)

گفت: «مسلما هم شما و هم پدرانتان، در گمراهى آشكارى بوده‏اید!» (54)

گفتند: «آیا مطلب حقى براى ما آورده‏اى، یا شوخى مى‏كنى؟(55)

گفت: «(كاملا حق آورده‏ام) پروردگار شما همان پروردگار آسمانها و زمین است كه آنها را ایجاد كرده; و من بر این امر، از گواهانم! (5۶)

و به خدا سوگند، در غیاب شما، نقشه‏اى براى نابودى بتهایتان مى‏كشم!» (57)

سرانجام (با استفاده از یك فرصت مناسب)، همه آنها -جز بت بزرگشان- را قطعه قطعه كرد; شاید سراغ او بیایند (و او حقایق را بازگو كند)! (58)

(هنگامى كه منظره بتها را دیدند،) گفتند: «هر كس با خدایان ما چنین كرده، قطعا از ستمگران است (و باید كیفر سخت ببیند)(59)

(گروهى) گفتند: «شنیدیم نوجوانى از (مخالفت با) بتها سخن مى‏گفت كه او را ابراهیم مى‏گویند.» (۶0)

(جمعیت) گفتند: «او را در برابر دیدگان مردم بیاورید، تا گواهى دهند!» (۶1)

(هنگامى كه ابراهیم را حاضر كردند،) گفتند: «تو این كار را با خدایان ما كرده‏اى، اى ابراهیم؟! س‏ذللّه (۶2)

گفت: «بلكه این كار را بزرگشان كرده است! از آنها بپرسید اگر سخن مى‏گویند!» (۶3)

آنها به وجدان خویش بازگشتند; و (به خود) گفتند: «حقا كه شما ستمگرید!» (۶4)

سپس بر سرهایشان واژگونه شدند; (و حكم وجدان را بكلى فراموش كردند و گفتند:) تو مى‏دانى كه اینها سخن نمى‏گویند! (۶5)

(ابراهیم) گفت: «آیا جز خدا چیزى را مى‏پرستید كه نه كمترین سودى براى شما دارد، و نه زیانى به شما مى‏رساند! (نه امیدى به سودشان دارید، و نه ترسى از زیانشان!) (۶۶)

اف بر شما و بر آنچه جز خدا مى‏پرستید! آیا اندیشه نمى‏كنید (و عقل ندارید)؟! (۶7)

گفتند: «او را بسوزانید و خدایان خود را یارى كنید، اگر كارى از شما ساخته است!» (۶8)

(سرانجام او را به آتش افكندند; ولى ما) گفتیم: «اى آتش! بر ابراهیم سرد و سالم باش!» (۶9)

آنها مى‏خواستند ابراهیم را با این نقشه نابود كنند; ولى ما آنها را زیانكارترین مردم قرار دادیم! (70)

و او و لوط را به سرزمین (شام) -كه آن را براى همه جهانیان پربركت ساختیم- نجات دادیم! (71)

و اسحاق، و علاوه بر او، یعقوب را به وى بخشیدیم; و همه آنان را مردانى صالح قرار دادیم! (72)

و آنان را پیشوایانى قرار دادیم كه به فرمان ما، (مردم را) هدایت مى‏كردند; و انجام كارهاى نیك و برپاداشتن نماز و اداى زكات را به آنها وحى كردیم; و تنها ما را عبادت مى‏كردند. (73)

و لوط را (به یاد آور) كه به او حكومت و علم دادیم; و از شهرى كه اعمال زشت و كثیف انجام مى‏دادند، رهایى بخشیدیم; چرا كه آنها مردم بد و فاسقى بودند! (74)

و او را در رحمت خود داخل كردیم; و او از صالحان بود. (75)

و نوح را (به یاد آور) هنگامى كه پیش از آن (زمان، پروردگار خود را) خواند! ما دعاى او را مستجاب كردیم; و او و خاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم; (7۶)

و او را در برابر جمعیتى كه آیات ما را تكذیب كرده بودند یارى دادیم; چرا كه قوم بدى بودند; از این رو همه آنها را غرق كردیم! (77)

و داوود و سلیمان را (به خاطر بیاور) هنگامى كه درباره كشتزارى كه گوسفندان بى شبان قوم، شبانگاه در آن چریده (و آن را تباه كرده) بودند، داورى مى‏كردند; و ما بر حكم آنان شاهد بودیم. (78)

ما (حكم واقعى) آن را به سلیمان فهماندیم; و به هر یك از آنان (شایستگى) داورى، و علم فراوانى دادیم; و كوه‏ها و پرندگان را با داوود مسخر ساختیم، كه (همراه او) تسبیح (خدا) مى‏گفتند; و ما این كار را انجام دادیم! (79)

و ساختن زره را بخاطر شما به او تعلیم دادیم، تا شما را در جنگهایتان حفظ كند; آیا شكرگزار (این نعمتهاى خدا) هستید؟ (80)

و تندباد را مسخر سلیمان ساختیم، كه بفرمان او بسوى سرزمینى كه آن را پربركت كرده بودیم جریان مى‏یافت; و ما از همه چیز آگاه بوده‏ایم. (81)

و گروهى از شیاطین (را نیز مسخر او قرار دادیم، كه در دریا) برایش غواصى مى‏كردند; و كارهایى غیر از این (نیز) براى او انجام مى‏دادند; و ما آنها را (از سركشى) حفظ مى‏كردیم! (82)

و ایوب را (به یاد آور) هنگامى كه پروردگارش را خواند (و عرضه داشت): «بدحالى و مشكلات به من روى آورده; و تو مهربانترین مهربانانى(83)

ما دعاى او را مستجاب كردیم; و ناراحتیهایى را كه داشت برطرف ساختیم; و خاندانش را به او بازگرداندیم; و همانندشان را بر آنها افزودیم; تا رحمتى از سوى ما و تذكرى براى عبادت‏كنندگان باشد. (84)

و اسماعیل و ادریس و ذاالكفل را (به یاد آور) كه همه از صابران بودند. (85)

و ما آنان را در رحمت خود وارد ساختیم; چرا كه آنها از صالحان بودند. (8۶)

و ذاالنون ( یونس) را (به یاد آور) در آن هنگام كه خشمگین (از میان قوم خود) رفت; و چنین مى‏پنداشت كه ما بر او تنگ نخواهیم گرفت; (اما موقعى كه در كام نهنگ فرو رفت،) در آن ظلمتها(ى متراكم) صدا زد: «(خداوندا!) جز تو معبودى نیست! منزهى تو! من از ستمكاران بودم! » (87)

ما دعاى او را به اجابت رساندیم; و از آن اندوه نجاتش بخشیدیم; و این گونه مؤمنان را نجات مى‏دهیم! (88)

و زكریا را (به یاد آور) در آن هنگام كه پروردگارش را خواند (و عرض كرد): «پروردگار من! مرا تنها مگذار (و فرزند برومندى به من عطا كن); و تو بهترین وارثانى!» (89)

ما هم دعاى او را پذیرفتیم، و یحیى را به او بخشیدیم; و همسرش را (كه نازا بود) برایش آماده (باردارى) كردیم; چرا كه آنان (خاندانى بودند كه) همواره در كارهاى خیر بسرعت اقدام مى‏كردند; و در حال بیم و امید ما را مى‏خواندند; و پیوسته براى ما (خاضع و) خاشع بودند. (90)

و به یاد آور زنى را كه دامان خود را پاك نگه داشت; و ما از روح خود در او دمیدیم; و او و فرزندش ( مسیح) را نشانه بزرگى براى جهانیان قرار دادیم! (91)

این (پیامبران بزرگ و پیروانشان) همه امت واحدى بودند (و پیرو یك هدف); و من پروردگار شما هستم; پس مرا پرستش كنید! (92)

(گروهى از پیروان ناآگاه آنها) كار خود را به تفرقه در میان خود كشاندند; (ولى سرانجام) همگى بسوى ما بازمى‏گردند! (93)

و هر كس چیزى از اعمال شایسته بجا آورد، در حالى كه ایمان داشته باشد، كوشش او ناسپاسى نخواهد شد; و ما تمام اعمال او را (براى پاداش) مى‏نویسیم. (94)

و حرام است بر شهرها و آبادیهایى كه (بر اثر گناه) نابودشان كردیم (كه به دنیا بازگردند;) آنها هرگز باز نخواهند گشت! (95)

تا آن زمان كه «یاجوج‏» و «ماجوج‏» گشوده شوند; و آنها از هر محل مرتفعى بسرعت عبور مى‏كنند. (9۶)

و وعده حق ( قیامت) نزدیك مى‏شود; در آن هنگام چشمهاى كافران از وحشت از حركت بازمى‏ماند; (مى‏گویند:) اى واى بر ما كه از این (جریان) در غفلت بودیم; بلكه ما ستمكار بودیم! (97)

شما و آنچه غیر خدا مى‏پرستید، هیزم جهنم خواهید بود; و همگى در آن وارد مى‏شوید. (98)

اگر اینها خدایانى بودند، هرگز وارد آن نمى‏شدند! در حالى كه همگى در آن جاودانه خواهند بود. (99)

براى آنان در آن ( دوزخ) ناله‏هاى دردناكى است و چیزى نمى‏شنوند. (100)

(اما) كسانى كه از قبل، وعده نیك از سوى ما به آنها داده شده ( مؤمنان صالح) از آن دور نگاهداشته مى‏شوند. (101)

آنها صداى آتش دوزخ را نمى‏شوند; و در آنچه دلشان بخواهد، جاودانه متنعم هستند. (102)

وحشت بزرگ، آنها را اندوهگین نمى‏كند; و فرشتگان به استقبالشان مى‏آیند، (و مى‏گویند:) این همان روزى است كه به شما وعده داده مى‏شد! (103)

در آن روز كه آسمان را چون طومارى در هم مى‏پیچیم، (سپس) همان گونه كه آفرینش را آغاز كردیم، آن را بازمى‏گردانیم; این وعده‏اى است بر ما، و قطعا آن را انجام خواهیم داد. (104)

در «زبور» بعد از ذكر (تورات) نوشتیم: «بندگان شایسته‏ام وارث (حكومت) زمین خواهند شد! س‏ذللّه (105)

در این، ابلاغ روشنى است براى جمعیت عبادت‏كنندگان! (10۶)

ما تو را جز براى رحمت جهانیان نفرستادیم. (107)

بگو: «تنها چیزى كه به من وحى مى‏شود این است كه معبود شما خداى یگانه است; آیا (با این حال) تسلیم (حق) مى‏شوید؟ (و بتها را كنار مى‏گذارید؟)» (108)

اگر باز (روى گردان شوند، بگو: «من به همه شما یكسان اعلام خطر مى‏كنم; و نمى‏دانم آیا وعده (عذاب خدا) كه به شما داده مى‏شود نزدیك است یا دور! (109)

او سخنان آشكار را مى‏داند، و آنچه را كتمان مى‏كنید (نیز) مى‏داند (و چیزى بر او پوشیده نیست)! (110)

و من نمى‏دانم شاید این آزمایشى براى شماست; و مایه بهره‏گیرى تا مدتى (معین)! (111)

(و پیامبر) گفت: «پروردگارا! بحق داورى فرما (و این طغیانگران را كیفر ده)! و پروردگار ما (خداوند) رحمان است كه در برابر نسبتهاى نارواى شما، از او استمداد می ‏طلبم!»(112)


این وب سای بخشی از پورتال اینترنتی انهار میباشد. جهت استفاده از سایر امکانات این پورتال میتوانید از لینک های زیر استفاده نمائید:
انهار بانک احادیث انهار توضیح المسائل مراجع استفتائات مراجع رساله آموزشی مراجع درباره انهار زندگینامه تالیفات عربی تالیفات فارسی گالری تصاویر تماس با ما جمادی الثانی رجب شعبان رمضان شوال ذی القعده ذی الحجة محرم صفر ربیع الثانی ربیع الاول جمادی الاول نماز بعثت محرم اعتکاف مولود کعبه ماه مبارک رمضان امام سجاد علیه السلام امام حسن علیه السلام حضرت علی اکبر علیه السلام میلاد امام حسین علیه السلام میلاد حضرت مهدی علیه السلام حضرت ابالفضل العباس علیه السلام ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها پاسخ به احکام شرعی مشاوره از طریق اینترنت استخاره از طریق اینترنت تماس با ما قرآن (متن، ترجمه،فضیلت، تلاوت) مفاتیح الجنان کتابخانه الکترونیکی گنجینه صوتی پیوندها طراحی سایت هاستینگ ایران، ویندوز و لینوکس