ترجمه انصاریان - سوره اسراء
 

به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است‏ و مهربانى‏ اش هميشگى.

منزّه و پاک است آن [خدايي] که شبي بنده اش] محمّد (صلي الله عليه وآله وسلم)] را از مسجدالحرام به مسجد الاقصي که پيرامونش را برکت داديم، سير [و حرکت] داد، تا [بخشي] از نشانه هايِ [عظمت و قدرت [خود را به او نشان دهيم؛ يقيناً او شنوا و داناست. (1)

و ما به موسي کتاب داديم و آن را براي بني اسرائيل وسيله هدايت قرار داديم [و در آن کتاب، آنان را به اين حقيقت راهنمايي کرديم] که جز مرا [که خداي يگانه ام] وکيل و کار ساز نگيريد. ( 2 ) [

اي] نسل کساني که با نوح [در کشتي] سوار کرديم! مسلماً او بنده اي بسيار سپاس گزار بود [پس شما هم چون او با عمل به فرمان هاي حق سپاس گزار باشيد]. ( 3 )

ما در تورات به بني اسرائيل خبر داديم که قطعاً دو بار در زمين فساد مي کنيد و [در برابر طاعت خدا] به سرکشي و طغيان [و نسبت به مردم به برتري جويي و ستمي] بزرگ دچار مي شويد. ( 4 )

پس هنگامي که [زمان ظهور] وعده [عذاب و انتقام ما به کيفر] نخستين فسادانگيزي و طغيان شما فرا رسد، بندگان سخت پيکار ونيرومند خود را بر ضد شما برانگيزيم، آنان [براي کشتن، اسير کردن و ربودن ثروت و اموالتان] لابه لاي خانه ها را [به طور کامل و با دقت] جستجو مي کنند؛ و يقيناً اين وعده اي انجام شدني است. ( 5 )

سپس پيروزي بر آنان را به شما باز مي گردانيم و شما را به وسيله اموال و فرزندان تقويت مي کنيم، و نفرات [رزمي] شما را بيشتر مي گردانيم. ( 6 )

اگر نيکي کنيد به خود نيکي کرده ايد، و اگر بدي کنيد به خود بدي کرده ايد. پس هنگامي که [زمان ظهور] وعده دوم [براي عذاب و انتقام] فرا رسد، [پيکارگراني بسيار سخت گير بر ضد شما برمي انگيزيم] تا شما را [با دچار کردن به مصايب سنگين و گزند و آسيب فراوان] غصه دار و اندوهگين کنند و به مسجد [الاقصي] درآيند، آن گونه که بار اول درآمدند تا هر که و هر چه را دست يابند، به شدت در هم کوبند و نابود کنند. (7)

اميد است که پروردگارتان [در صورتي که توبه کنيد] به شما رحم کند و اگر به طغيان و فساد برگرديد، ما هم [به کيفر شديد و عذاب سخت] بازگرديم، و دوزخ را براي کافران، زنداني تنگ قرار داديم. ( 8 )

بي ترديد اين قرآن به استوارترين آيين هدايت مي کند، و به مؤمناني که کارهاي شايسته انجام مي دهند، مژده مي دهد که براي آنان پاداشي بزرگ است. ( 9 )

و براي آنان که به قيامت ايمان نمي آورند، عذابي دردناک آماده کرده ايم. ( 10 )

و انسان به همان صورت که نيکي ها را مي طلبد [بدون توجه به عواقب امور و به سبب جهل به مصالح و مفاسد خويش، گزند و آسيب و] بدي ها را مي طلبد و انسان بسيار شتاب زده و عجول است. (11)

ما شب و روز را دو نشانه [قدرت و حکمت خود] قرار داديم؛ پس شب را بي نور نموديم و روز را روشن ساختيم، تا [در آن] روزي و رزقي را از پروردگارتان بطلبيد و براي اينکه شماره سال ها و حساب [اوقات و زمان ها] را بدانيد، و هر چيزي را [که نسبت به دنيا و دينتان و تربيت و کمالتان نيازمند به آن هستيد] به روشني و به طور کامل بيان کرديم.(12)

و عمل هر انساني را براي هميشه ملازم او نموده ايم، و روز قيامت نوشته اي را [که کتاب عمل اوست] براي او بيرون مي آوريم که آن را پيش رويش گشوده مي بيند. ( 13 ) [

به او مي گويند:] کتاب خود را بخوان، کافي است که امروز خودت بر خود حسابگر باشي. ( 14 )

هر کس هدايت يافت، فقط به سود خودش هدايت مي يابد و هر کس گمراه شد، فقط به زيان خودش گمراه مي شود. و هيچ بردارنده بار گناهي بار گناه ديگري را به دوش خود بر نمي دارد؛ و ما بدون اينکه پيامبري را [براي هدايت واتمام حجت به سوي مردم] بفرستيم، عذاب کننده [آنان] نبوديم. ( 15 )

هنگامي که بخواهيم شهر و دياري را نابود کنيم، مرفّهين و خوش گذران هايش را [به وسيله وحي به طاعت، بندگي و دوري از گناه] فرمان مي دهيم، چون [سرپيچي کنند و] در آن شهر به فسق و فجور روي آورند، عذاب بر آنان لازم و حتم مي شود، پس آنان را به شدت درهم مي کوبيم [و بنيادشان را از ريشه بر کنيم]. ( 16 )

و بسياري از ملت هاي پس از نوح را [بر پايه همين روش به سبب فسق و فجورشان] نابود کرديم، و [براي نابود کردن اين گونه ملت ها] کافي است که پروردگارت به گناهان بندگانش آگاه و بينا باشد. (17)

هر کس [همواره] دنياي زودگذر را بخواهد [چنين نيست که هر چه بخواهد بيابد بلکه] هر چه را ما براي هر که بخواهيم، به سرعت در همين دنيا به او عطا مي کنيم، آن گاه دوزخ را در حالي که نکوهيده و رانده شده از رحمت خدا وارد آن مي شود، براي او قرار مي دهيم. (18)

و کساني که آخرت را در حالي که مؤمن هستند بخواهند و با تلاشي کامل [و خالصانه] براي [به دست آوردن] آن تلاش کنند، پس تلاششان به نيکي مقبول افتد [و به آن پاداششان دهند]. ( 19 )

هر يک از دو گروه دنيا طلب و آخرت خواه را [در اين دنيا] از عطاي پروردگارت ياري دهيم، وعطاي پروردگارت [در اين دنيا از کسي] ممنوع شدني نيست. ( 20 )

با تأمل بنگر چگونه برخي از آنان را بر برخي [در امور مادي و بهره هاي دنيايي] فزوني بخشيديم، و همانا آخرت از نظر درجات برتر، و از جهت فزوني بيشتر است. ( 21 )

با خدا معبودي ديگر قرار مده که [نزد شايستگان] نکوهيده و [در دنيا و آخرت] بي يار و ياور شوي. ( 22 )

و پروردگارت فرمان قاطع داده است که جز او را نپرستيد، و به پدر و مادر نيکي کنيد؛ هرگاه يکي از آنان يا دو نفرشان در کنارت به پيري رسند [چنانچه تو را به ستوه آورند] به آنان اُف مگوي و بر آنان [بانگ مزن و] پرخاش مکن، و به آنان سخني نرم و شايسته [و بزرگوارانه] بگو. ( 23 )

و براي هر دو از روي مهر و محبت، بال فروتني فرود آر و بگو: پروردگارا! آنان را به پاس آنکه مرا در کودکي تربيت کردند، مورد رحمت قرار ده. (24)

پروردگارتان به نيّت ها و حالاتي که [نسبت به پدر و مادرتان] در دل هاي شماست [از خود شما] آگاه تر است، اگر مردم شايسته اي باشيد [ولي نيّت شما درباره پدر و مادر ناپسند باشد، يا حقّي از آنان ضايع کنيد، اما پشيمان شويد و به خدا بازگرديد، شايسته است]؛ زيرا او نسبت به بازگشت کنندگان بسيار آمرزنده است. ( 25 )

و حقّ خويشاوندان و حقّ تهيدست و از راه مانده را بپرداز، و هيچ گونه اسراف و ولخرجي مکن. ( 26 )

بي ترديد اسراف کنندگان و ولخرجان، برادران شياطين اند، و شيطان همواره نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس است. (27)

و اگر [به خاطر تهيدستي و فقر] بايد از آنان [که به پرداخت حقّشان سفارش شدي] روي بگرداني [و اين روي گرداني] براي طلب رزقي است که از سوي پروردگارت رسيدن به آن را اميد داري؛ پس با آنان [تا رسيدن رزق خدا] سخني نرم و اميدوار کننده بگو. ( 28 )

و دستت را بخيلانه بسته مدار [که از انفاق در راه خدا باز ماني] و به طور کامل هم [در انفاق] دست و دل باز مباش [که چيزي براي معاش خودت باقي نماند] که در نهايت [نزد شايستگان] نکوهيده [و در زندگي خود] درمانده گردي. ( 29 )

يقيناً پروردگارت رزق را براي هر که بخواهد وسعت مي دهد، و [براي هر که بخواهد] تنگ مي گيرد؛ زيرا او به [مصلحت] بندگانش آگاه و بيناست. ( 30 )

فرزندانتان را از بيم تنگدستي نکشيد؛ ما به آنان و شما روزي مي دهيم، يقيناً کشتن آنان گناهي بزرگ است. ( 31 )

و نزديک زنا نشويد که کاري بسيار زشت و راهي بد است. ( 32 )

و کسي را که خدا کشتنش را حرام کرده [و به جانش حرمت نهاده] جز به حق نکشيد، و هر کس مظلوم [و به ناحق] کشته شود، براي وارثش تسلّطي بر قاتل [جهت خونخواهي، ديه و عفو] قرار داده ايم، پس وارث مقتول نبايد در کشتن زياده روي کند؛ زيرا او [با قوانين صحيح و درستي چون ديه و قصاص] مورد حمايت قرار گرفته است.(33)

و به مال يتيم تا زماني که به سنّ بلوغ و رشدش برسد، جز به بهترين شيوه نزديک نشويد؛ و به عهد و پيمان وفا کنيد، زيرا [روز قيامت] درباره پيمان بازخواست خواهد شد. ( 34 )

و هنگامي که [جنسي را] پيمانه مي کنيد، پيمانه را کامل بدهيد، و [اجناس قابل وزن را] با ترازوي درست و صحيح وزن کنيد، اين براي شما بهتر و فرجامش نيکوتر است. ( 35 )

و از چيزي که به آن علم نداري [بلکه برگرفته از شنيده ها، ساده نگري ها، خيالات و اوهام است] پيروي مکن؛ زيرا گوش و چشم و دل [که ابزار علم و شناخت واقعي اند] موردِ بازخواست اند. ( 36 )

و در زمين، با تکبّر و سرمستي راه مرو که تو هرگز نمي تواني [با قدم هايت] زمين را بشکافي، و هرگز در بلندي قامت نمي تواني به کوه ها برسي. ( 37 )

همه اين دستورات و فرمان هايي که [در آيات گذشته بيان شد، سرپيچي از آنها] گناهش نزد پروردگارت ناپسند است. (38)

اين [احکام و مطالب] از حکمت هايي است که پروردگارت به تو وحي کرده است، و با خدا معبودي ديگر قرار مده که نکوهيده و رانده [شده از رحمت] در دوزخ افکنده شوي. ( 39 ) [

اي مشرکان!] آيا پروردگارتان [با ترجيح دادن شما بر خود] شما را به [دارا بودن] پسران، برگزيده و براي خود از فرشتگان، دختراني برگرفته؟ يقيناً [از روي دروغ و اتهام] سخني بزرگ [و ناروا] مي گوييد. ( 40 )

به راستي در اين قرآن [داستان ها، حکمت ها و موعظه هاي] گوناگون بيان کرديم تا متذکّر و هوشيار شوند؛ ولي آنان را جز رميدن نمي افزايد. ( 41 )

بگو: اگر آن گونه که مي گويند، باخدا خداياني بود، در آن هنگام به سوي صاحب عرش راهي مي جستند [تا قدرتش را تصاحب کنند] (42)

او از آنچه مي گويند، منزّه و بسيار برتر و والاتر است. ( 43 )

آسمان هاي هفتگانه و زمين و هر کس که در آنهاست، او را تسبيح مي گويند، وهيچ چيزي نيست مگر اينکه همراه با ستايش، تسبيح او مي گويد، ولي شما تسبيح آنها را نمي فهميد، يقيناً او بردبار و بسيار آمرزنده است. ( 44 )

و هنگامي که قرآن بخواني، ميان تو و آنان که به آخرت ايمان ندارند، پرده اي نامريي قرار مي دهيم [که به سزاي لجاجت و کفرشان از فهم آن محروم شوند] ( 45 )

و بر دل هايشان پوشش هايي مي گذاريم تا آن را نفهمند و در گوش هايشان سنگيني مي نهيم [تا آن را از روي حقيقت نشنوند]؛ و چون پروردگارت را در قرآن به يگانگي ياد کني با حالت رميدگي از تو روي مي گردانند. ( 46 )

هنگامي که [وقت قرآن خواندنت] به تو گوش مي دهند، ما به هدفي که براي آن گوش مي دهند داناتريم، و نيز هنگامي که رازگويي مي کنند [به کارشان آگاه تريم] آن زمان که [آن] ستم گران [به يکديگر] مي گويند: شما [اگر از او پيروي کنيد] جز از مردي جادو شده پيروي نمي کنيد. ( 47 )

بنگر چگونه تو را به صفاتي [چون شاعر، کاهن، ساحر و مجنون] وصف مي کنند در نتيجه گمراه شدند، بنابراين قدرت ندارند راهي [به سوي هدايت] يابند. ( 48 )

و گفتند؛ هنگامي که ما استخوان [هايي جدا از هم و ريز ريز] و پوسيده شديم، آيا به طور قطع در آفرينشي جديد برانگيخته مي شويم؟!(49)

بگو: [اينکه سهل و آسان است] شما سنگ شويد يا آهن، (50)

يا آفريده اي از آنچه در ذهنتان [حيات يافتنش] سخت و دشوار مي آيد [بدون ترديد با آفرينشي جديد برانگيخته مي شويد] بي درنگ خواهند گفت: چه کسي ما را بر مي گرداند؟ بگو: همان کسي که اولين بار شما را آفريد. پس سرهاي خود را [به عنوان ريشخند و استهزا] به سوي تو مي جنبانند و مي گويند: [اين زنده شدن دوباره] چه زماني خواهد بود؟ بگو: چه بسا نزديک باشد. ( 51 )

روزي که شما را [از ميان گورها براي ورود به عرصه قيامت] فرا مي خواند، پس [فرا خواندنش را] در حالي که او را سپاس و ستايش مي گوييد، اجابت مي کنيد، وگمان مي بريد که [در دنيا يا در برزخ] جز اندکي درنگ نکرده ايد. ( 52 )

و به بندگانم بگو: سخني را که نيکوتر است، بگويند؛ زيرا شيطان ميان آنان [به سبب سخنان زشت و بي منطق] دشمني و نزاع مي افکند، زيرا شيطان همواره براي انسان دشمني آشکار است. ( 53 )

پروردگارتان به شما داناتر است، اگر بخواهد شما را مورد رحمت قرار مي دهد و اگر بخواهد عذابتان مي کند. و ما تو را بر آنان نگهبان و کارساز نفرستاده ايم. ( 54 )

و پروردگارت به هر که [و هر چه] در آسمان ها و زمين است، داناتر است. و به يقين برخي از پيامبران را بر برخي ديگر برتري داديم وبه داود زبور عطا کرديم. ( 55 )

بگو: کساني را که به جاي خدا [معبودان خود] پنداشتيد، [بخوانيد تا بفهميد که] آنها نمي توانند آسيب و گزندي را از شما دفع کنند، و نه [آن را از شما به ديگري] انتقال دهند. ( 56 )

کساني [از فرشتگان، پريان و ارواح را] که آنان [به عنوان معبود] مي پرستند [خود آنان براي رفع نيازمندي هايشان] به سوي پروردگارشان وسيله مي جويند، تا کدامشان نزديک تر باشد، و به رحمت او اميد دارند، و از عذابش مي ترسند؛ زيرا عذاب پروردگارت شايسته پرهيز است. ( 57 )

هيچ شهري [از شهرهاي ياغيان و مفسدان] نيست مگر آنکه آن را پيش از قيامت [به عذاب] نابود مي کنيم يا به عذابي سخت دچار مي سازيم. انجام اين کار در کتاب [لوح محفوظ] نگاشته شده است(58)

و [اي پيامبر!] هيچ چيز، ما را از فرستادن معجزات [که همواره مشرکان و کافران خواهانِ آنند] باز نداشت جز اينکه پيشينيان، آن معجزات را تکذيب کردند [و به اين سبب نابود شدند؛ واينان هم اگر به سويشان آيد، تکذيب مي کنند ونابود مي شوند.] و به قوم ثمود [ازلابلاي سنگ هاي کوه] ناقه داديم که معجزه اي روشن بود، ولي به آن ستم کردند [و او را از پا درآوردند وبه عذاب مبتلا شدند] و ما معجزات را جز براي هشدار دادن به مردم نمي فرستيم. ( 59 )

و [ياد کن] هنگامي را که به تو گفتيم: يقيناً پروردگارت [از هر جهت] به مردم احاطه کامل دارد و آن خوابي را که به تو نشان داديم و نيز درخت لعنت شده در قرآن را [که مصداقش درخت زقّوم، بني اميه، طاغيان و ياغيانند] جز براي آزمايش مردم قرار نداديم؛ و ما آنان را [از عاقبت شرک و کفر] هشدار مي دهيم، ولي در آنان جز طغياني بزرگ نمي افزايد!! ( 60 )

و [ياد کن] هنگامي را که به فرشتگان گفتيم: براي آدم سجده کنيد. پس همه سجده کردند مگر ابليس که گفت: آيا براي کسي که او را از گِل آفريدي، سجده کنم؟! ( 61 ) [

سپس] گفت: مرا خبر ده اين کسي که او را بر من برتري دادي [سببش چه بود؟] اگر تا قيامت مهلتم بخشي، بي ترديد فرزندانش را جز اندکي لجام مي زنم [و به دنبال خود به عرصه هلاکت و نابودي مي کشم]. ( 62 )

خدا فرمود: برو که از آنان هر کس تو را پيروي کند، قطعاً دوزخ کيفرتان خواهد بود، کيفري سخت و کامل. ( 63 )

از آنان هر که را توانستي با آوازت [به سوي باطل] برانگيز، و [براي راندنشان به سوي طغيان و گناه] با سواره ها و پياده هايت بر آنان بانگ زن، و با آنان [از راه سوق دادنشان به حرام] در اموال و [از طريق وسوسه کردنشان به زنا] در اولاد شريک شو، و به آنان وعده [دروغ] بده [که از قيامت، حسابرسي، بهشت و دوزخ خبري نيست] و شيطان آنان را جز از روي باطل و دروغ وعده نمي دهد. ( 64 ) [

ولي آگاه باش که] يقيناً تو را بر بندگانم هيچ تسلّطي نيست، و کافي است که پروردگارت نگهبان و کارساز [آنان] باشد. ( 65 )

پروردگارتان کسي است که کشتي ها را در دريا براي شما روان مي کند تا [با رفتن از اقليمي به اقليم ديگر] از رزقش بطلبيد؛ زيرا او همواره به شما مهرباناست. (66)

و زماني که در دريا سختي و آسيبي به شما رسد، هر که را جز او مي خوانيد ناپديد و گم مي شود، و هنگامي که شما را [با سوق دادنتان] به سوي خشکي نجات دهد [از خدا] روي مي گردانيد. و انسان [با اينکه الطاف خدا را همواره در زندگي خود لمس مي کند] بسيار ناسپاس است. ( 67 )

آيا ايمن هستيد از اينکه شما را در کنار خشکي [در زمين] فرو برد، يا بر شما توفاني از شن و سنگريزه فرستد، سپس براي خود حافظ و نگهباني نيابيد؟! ( 68 )

يا ايمن هستيد از اينکه بار ديگر شما را به دريا برگرداند، پس توفاني سخت که با خود ريگ و سنگ مي آورد بر شما فرستد و به سبب اينکه ناسپاسي کرديد غرقتان کند؟ آن گاه در برابر کار ما براي خود پي گير و دفاع کننده اي نخواهيد يافت. ( 69 )

به يقين فرزندان آدم را کرامت داديم، و آنان را در خشکي و دريا [بر مرکب هايي که در اختيارشان گذاشتيم] سوار کرديم، و به آنان از نعمت هاي پاکيزه روزي بخشيديم، وآنان را بر بسياري از آفريده هاي خود برتري کامل داديم. ( 70 ) [

ياد کن] روزي را که هر گروهي از مردم را با پيشوايشان مي خوانيم؛ پس کساني که نامه اعمالشان را به دست راستشان دهند، پس آنان نامه خود را [با شادي و خوشحالي] مي خوانند و به اندازه رشته ميان هسته خرما مورد ستم قرار نمي گيرند. ( 71 )

و کسي که در اين دنيا کوردل باشد، در آخرت هم کوردل و گمراه تر است. ( 72 )

و نزديک بود که تو را از آنچه به تو وحي کرديم، بلغزانند تا غير آن را از روي افترا به ما نسبت دهي و در اين صورت، تو را دوست خود مي گرفتند. ( 73 )

و اگر تو را ثابت قدم نمي داشتيم، همانا نزديک بود اندکي به سوي آنان متمايل شوي. ( 74 )

در آن صورت دو برابر در دنيا و دو برابر در آخرت عذاب به تو مي چشانديم، آن گاه براي خود در برابر ما ياوري نمي يافتي. (75)

و نزديک بود [مشرکان] تو را از اين سرزمين حرکت دهند تا از آن بيرونت کنند، و در آن صورت پس از تو جز مدتي اندک درنگ نمي کردند [و دچار عذاب خدا مي شدند ( 76 ) [

[مهلت نيافتن دشمنان جز مدتي اندک] شيوه اي است که همواره درباره [امت هاي] پيامبراني که پيش از تو فرستاديم [جاري] بوده است، و براي شيوه ما هيچ دگرگوني و تغييري نخواهي يافت. ( 77 )

نماز را از ابتداي تمايل خورشيد به جانب مغرب [که شروعِ ظهرِ شرعي است] تا نهايت تاريکي شب بر پا دار، و [نيز] نماز صبح را [اقامه کن] که نماز صبح مورد مشاهده [فرشتگان شب و فرشتگان روز] است. ( 78 )

و پاسي از شب را براي عبادت و بندگي بيدار باش که اين افزون [بر واجب،] ويژه توست، اميد است پروردگارت تو را [به سبب اين عبادت ويژه] به جايگاهي ستوده برانگيزد. ( 79 )

و بگو: پروردگارا! مرا [در هر کار و شغلي] به نيکي وارد کن و به نيکي بيرون آور و برايم از نزد خود نيرويي ياري دهنده قرار ده. ( 80 )

و بگو: حق آمد و باطل نابود شد؛ بي ترديد باطل نابود شدني است. (81)

و ما از قرآن آنچه را براي مؤمنان مايه درمان ورحمت است، نازل مي کنيم وستمکاران را جز خسارت نمي افزايد. ( 82 )

و زماني که به انسان نعمت مي بخشيم [از ما] روي بگرداند و خود را مغرورانه از ما دور کند، و هنگامي که آسيبي به او برسد [به سبب بي ايماني و غفلت از قدرت و رحمت ما] بسيار نوميد و مأيوس شود. ( 83 )

بگو: هر کس بر پايه خلق و خوي و عادت هاي اکتسابي خود عمل مي کند، پس پروردگارتان به کسي که راه يافته تر است، داناتر است. ( 84 )

و از تو درباره روح مي پرسند، بگو: روح از امر پروردگار من است، و از دانش و علم جز اندکي به شما نداده اند. ( 85 )

و اگر بخواهيم قطعاً آنچه را به تو وحي کرده ايم [از يادها و نوشته ها] محو مي کنيم، آن گاه در برابر ما [براي بازگرفتنش] کارسازي براي خود نخواهي يافت. ( 86 ) [

ولي محو نشدن قرآن از يادها و نوشته ها، نيست] مگر رحمتي از سوي پروردگارت، به يقين فضل او بر تو همواره بزرگ است. ( 87 )

بگو: قطعاً اگر جنّ و انس گرد آيند که مانند اين قرآن را بياورند، نمي توانند مانندش را بياورند، و اگر چه پشتيبان يکديگر باشند. ( 88 )

و همانا در اين قرآن براي [هدايت] مردم از هر مَثَل و داستاني به صورت هاي گوناگون بيان کرديم، ولي بيشتر مردم جز انکار وکفران [آن نعمت عظيم را] نخواستند. ( 89 )

و گفتند: ما به تو ايمان نمي آوريم، مگر آنکه از اين سرزمين [خشک و سوزان مکه] چشمه اي پر آب و جوشان روان سازي!! ( 90 )

يا براي تو باغي از درختان خرما و انگور باشد که از لابه لاي آنها نهرها روان کني. ( 91 )

يا آسمان را آن گونه که گمان کرده اي [قدرت داري] پاره پاره بر سر ما بيفکني، يا خدا و فرشتگان را رو به روي ما آوري. ( 92 )

يا خانه اي از طلا براي تو باشد، يا در آسمان بالا روي، و بالا رفتنت را باور نمي کنيم تا آنکه نوشته اي بر ما نازل کني که آن را بخوانيم!! بگو: پروردگارم منزّه است [از اينکه خواسته هاي سبک مغزان ياوه گو را پاسـخ دهد] آيا من جز بشري فرستاده هستم؟ [که مرا براي هدايت شما فرستاده اند، نه براي اينکه درخواست هاي بي مورد شما را پاسـخ دهم] ( 93 )

و چيزي مردم را زماني که هدايت به سويشان آمد از ايمان آوردن باز نداشت، جز اينکه گفتند: آيا خدا بشري را به پيامبري برانگيخته است؟ (94)

بگو: اگر در زمين [به جاي بشر] فرشتگاني بودند که با آرامي راه مي رفتند، يقيناً فرشته اي را از آسمان براي آنان به پيامبري نازل مي کرديم [زيرا هدايتگر هر گروهي بايد از جنس خودشان باشد]. ( 95 )

بگو: کافي است که خدا ميان من و شما [در صدقِ نبوتم] شاهد باشد؛ چون او به بندگانش آگاه و بيناست. (96)

و هر که را خدا هدايت کند، پس او هدايت يافته است، و آنان را که خدا [به کيفر لج بازي و عنادشان] گمراه سازد، هرگز در برابر خدا براي آنان ياوراني نخواهي يافت، و آنان را روز قيامت در حالي که به رو در افتاده اند، کور و لال و کر محشور مي کنيم، جايگاهشان دوزخ است، هرگاه [شعله] آتشش فرو نشيند، شعله اي ديگر بر آنان مي افزاييم. ( 97 )

اين کيفر آنان است، به سبب اينکه به آيات ما کافر شدند و گفتند: آيا ما وقتي استخوان [جدا از هم و ريز ريز] و پوسيده شديم، با آفرينش جديد برانگيخته خواهيم شد؟ (98)

آيا ندانستند خدايي که آسمان ها و زمين را آفريد، مي تواند مانند آنان را [پس از پوسيده شدن] بيافريند؟ براي آنان مدتي معين قرار داده که هيچ ترديدي در آن نيست، ولي [اين] ستمکاران جز انکار [قيامت و تکذيب محشور شدن در آن] را نخواستند. ( 99 ) [

به اين کافران و مغروران به امور مادي دلفريب] بگو: اگر شما مالک خزينه هاي رحمت پروردگارم [مانند باران، اموال، ارزاق و...] بوديد، در آن صورت از ترس [تهي دستي و کم شدنش] از انفاق کردن آن بخل مي ورزيديد؛ و انسان همواره بسيار بخيل و تنگ نظر است. ( 100 )

و به راستي به موسي آن گاه که نزد بني اسرائيل آمد، نه معجزه روشن داديم، بنابراين از [آگاهان] بني اسرائيل بپرس [که آن معجزه ها چه بود؟] پس فرعون [با ديدن معجزات] به او گفت: اي موسي! بي ترديد من تو را جادوشده مي پندارم!! ( 101 )

موسي گفت: مسلماً تو مي داني اين معجزه ها را که بصيرت آور هستند، جز پروردگار آسمان ها و زمين نازل نکرده است، و اي فرعون! قطعاً من تو را هلاک شده مي پندارم. ( 102 )

پس [به دنبال اين گفتگو] فرعون تصميم گرفت آنان را از آن سرزمين برانگيزد و بيرون کند، ولي ما او و همه کساني را که با او بودند، غرق کرديم. ( 103 )

و پس از فرعون به بني اسرائيل گفتيم: در اين سرزمين ساکن شويد، زماني که وعده آخرت برسد، همه شما را با هم [به صحراي قيامت] مي آوريم. (104)

و قرآن را به حق نازل کرديم و به حق نازل شد، و تو را جز مژده رسان و بيم دهنده نفرستاديم. ( 105 )

و قرآن را [جدا جدا و] بخش بخش قرار داديم تا آن را با درنگ و تأمل بر مردم بخواني و آن را به تدريج [برپايه حوادث، پيش آمدها و نيازها] نازل کرديم. ( 106 )

بگو: به آن ايمان بياوريد يا نياوريد [براي آن يکسان است]، همانا کساني که پيش از [نزول] آن معرفت و دانش يافته اند، زماني که بر آنان مي خوانند، سجده کنان به رو در مي افتند. ( 107 )

و مي گويند: منزّه و پاک است پروردگارمان بي ترديد وعده پروردگارمان [به پاداش مؤمنان و کيفر مجرمان] قطعاً انجام شدني است. ( 108 )

و گريه کنان به رو در مي افتند و [شنيدن قرآن] بر فروتني و خشوعشان مي افزايد. ( 109 )

بگو: خدا را بخوانيد يا رحمان را بخوانيد، هر کدام را بخوانيد [ذات يکتاي او را خوانده ايد] نيکوترين نام ها [که اين دو نام هم از آنهاست] فقط ويژه اوست. و نماز خود را با صداي بلند و نيز با صداي آهسته مخوان و ميان اين دو [صدا] راهي ميانه بجوي. ( 110 )

و بگو: همه ستايش ها ويژه خداست که نه فرزندي گرفته و نه در فرمانروايي شريکي دارد و نه او را به سبب ناتواني و ذلت يار و ياوري است. و او را بسيار بزرگ شمار. (111)


این وب سای بخشی از پورتال اینترنتی انهار میباشد. جهت استفاده از سایر امکانات این پورتال میتوانید از لینک های زیر استفاده نمائید:
انهار بانک احادیث انهار توضیح المسائل مراجع استفتائات مراجع رساله آموزشی مراجع درباره انهار زندگینامه تالیفات عربی تالیفات فارسی گالری تصاویر تماس با ما جمادی الثانی رجب شعبان رمضان شوال ذی القعده ذی الحجة محرم صفر ربیع الثانی ربیع الاول جمادی الاول نماز بعثت محرم اعتکاف مولود کعبه ماه مبارک رمضان امام سجاد علیه السلام امام حسن علیه السلام حضرت علی اکبر علیه السلام میلاد امام حسین علیه السلام میلاد حضرت مهدی علیه السلام حضرت ابالفضل العباس علیه السلام ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها پاسخ به احکام شرعی مشاوره از طریق اینترنت استخاره از طریق اینترنت تماس با ما قرآن (متن، ترجمه،فضیلت، تلاوت) مفاتیح الجنان کتابخانه الکترونیکی گنجینه صوتی پیوندها طراحی سایت هاستینگ ایران، ویندوز و لینوکس